دنياي ما Is a limit driven world, not a power driven one. اين هم يک شيوه تفسير پديده‌هاست، شيوه‌اي که مفهوم قدرت در آن به تنهايي کافي نيست. بدين ترتيب، نيرويي که عاشق در وفاداري به معشوق مييابد، بدين شکل تفسير مي‌شود که: او نمي‌توانسته همه را دوست داشته باشد. قدرت مفاهيم کلي در اين است که ما نمي‌توانستيم همه جزء جزءها را در ذهن بياوريم. يا که تفسير "قدرت" والدين در اعمال تصميم خودشان بر فرزاندانشان را در نظر گيريد: والدين چگونه مي‌توانند هم تمام انتخاب‌هاي موجود را به فرزند خود ارائه نمايند و هم او را از انتخاب‌هاي "به نظر آنان مضر" دور سازند؟ آيا مفهوم "قدرت" در توصيف مساله پيچيده آزادي کودکان کفايت مي‌کنيد؟ به گمانم خير چراکه والدين صرفا "قدرتمند" نيستند، بلکه قدرت آنان ناشي از ضعفشان است: ضعيفند چون نميتوانند هم براي خود آزاد باشند و هم به جاي فرزند خود آزاد زندگي کنند. ضعيفند چون نميتوانند تمام انتخاب‌هاي موجود را به فرزندشان ارائه کنند و ناچار از انتخابند، انتخاب بر اساس آزادي خود و نه آزادي فرزندشان.
به همين ترتيب رابطه "پرقدرتي" ميان دو مفهوم "قدرت" و "محدوديت" بوجود مي‌آيد، رابطه‌اي از قسم رابطه ميان هستي و نيستي.

ابتذال چيست؟ اثري که از جهت مبتذلش:

1- بي‌زحمت ايجاد شده است
2- اما هم رديف اثري قرار گرفته است که از آن جهت به زحمت توليد شده است
3- خواسته‌ي جامعه‌اي که درباره آن اثر داوري خواهند نمود، به زحمت توليد شدن آن است.

بدين ترتيب يک فيلم که بر اساس الگوهاي جاافتادهاي چون سکس، خشونت و تکه کلام‌هاي سياسي ساخته مي‌شود، از اين جهت مبتذل است که نويسنده‌ی آن بدون زحمتي آن الگوها را صرفا به کارگرفته است و بيننده‌اي که از آن نيز خوشش مي‌آيد مبتذل است چون بدون زحمتي توانسته از آن خوشش بيايد. اما سيستمی که بر اساس يک design pattern ساخته شده، مبتذل نيست چون قرار بر اين است که از اين الگوهاي طراحي استفاده کند تا براي بسياري از انتخاب‌هاي طراحي، بدون فکر مجدد تصميم گرفته شود.